روایت، یک تجربه را توصیف می‌کند

ممکن است تجربه یک نفر برای او واقعی و ارزشمند باشد، اما از همان روایت نمی‌توان فهمید چه چیزی باعث تغییر شده یا افراد دیگر چه نتیجه‌ای خواهند داشت. NCCIH یادآوری می‌کند که شهادت‌ها و روایت‌های شخصی، شواهد عینی اثربخشی محسوب نمی‌شوند. هنگام خواندن یک تجربه، بهتر است آن را با همین حدود مشخص نگه داریم.

می‌توانید روایت را به یک سؤال تبدیل کنید: آیا پژوهشی درباره همین مسئله و همین پیامد وجود دارد؟ این تبدیل، تجربه فرد را بی‌اعتبار نمی‌کند؛ فقط نوع اطلاعات لازم برای تصمیم عمومی را روشن می‌سازد. تعداد نظرهای مثبت، به تنهایی پاسخ پرسش درباره علت، اندازه اثر یا مناسب بودن یک روش برای فرد دیگر را فراهم نمی‌کند.

پژوهش را با پرسش آن بخوانید

راهنمای خواندن مقاله NCCIH پیشنهاد می‌کند هدف، روش، نتایج و بحث را از هم تشخیص دهیم. از عنوان عبور کنید و بنویسید پژوهش دقیقاً درباره چه پرسشی است. مطالعه ممکن است به امکان اجرای یک طرح بپردازد، در حالی که خواننده از تیتر آن انتظار پاسخ قطعی درباره نتیجه درمان داشته باشد؛ این دو هدف یکی نیستند.

برای خلاصه‌برداری، سه جمله جدا بنویسید: پژوهشگران چه می‌خواستند بدانند، چه چیزی را اندازه گرفتند و چه چیزی گزارش کردند. اگر جمله سوم از داده‌های مقاله فراتر می‌رود، احتمالاً برداشت شما وارد خلاصه شده است. این تمرین به‌ویژه وقتی مفید است که متن معرفی، فقط یک جمله هیجان‌انگیز از پژوهشی طولانی را انتخاب کرده باشد.

چیزهای حذف‌شده را هم بپرسیم

در راهنمای بررسی خبر سلامت، NCCIH به اطلاعاتی مانند مقایسه با گزینه دیگر، عوارض و تفاوت پژوهش انسانی با آزمایش‌های دیگر توجه می‌دهد. این موارد ممکن است در روایت کوتاه یا خبر حذف شوند. برای قضاوت، فقط دنبال جمله موافق نباشید؛ بپرسید چه اطلاعاتی لازم است که متن فعلی درباره آن سکوت کرده است.

یک راه ساده، ساختن ستون نامعلوم‌هاست. اگر زمان پیگیری، افراد بررسی‌شده یا معیار نتیجه روشن نیست، آن را نامعلوم بنویسید. لازم نیست برای رسیدن به جمع‌بندی سریع، جای خالی را با فرض خوش‌بینانه یا بدبینانه پر کنید. آگاهی از ندانسته‌ها بخشی از خواندن دقیق است و می‌تواند موضوع گفت‌وگوی بعدی با فرد متخصص باشد.

از خواندن به تصمیم فردی نپریم

حتی یک مقاله مرتبط هم تمام شرایط یک فرد را در بر نمی‌گیرد. نتیجه مطالعه را در همان دامنه توصیف کنید و از تبدیل آن به دستور شخصی پرهیز کنید. اگر برای مسئله سلامت خود مطالعه می‌کنید، خلاصه و پرسش‌هایتان را با فرد واجد صلاحیت مطرح کنید؛ انتخاب مراقبت به اطلاعاتی بیشتر از یک نوشته عمومی نیاز دارد.

دستاورد مطالعه می‌تواند یک سؤال دقیق‌تر باشد، نه الزاماً پاسخ نهایی. مثلاً بپرسید آیا نتیجه گزارش‌شده به همان هدفی مربوط است که من دنبال می‌کنم و محدودیت آن چیست؟ با این شیوه، تجربه شخصی و پژوهش هر کدام در جای مناسب قرار می‌گیرند و روایت دلنشین به تضمین نتیجه برای همه خوانندگان تبدیل نمی‌شود.

بازگشت به مجله